Het valt meteen op als ik binnenkom in het gezellige appartement van Lies: prominent op haar bureau ligt een grote opengeslagen agenda, helemaal vol met afspraken. Lies woont in Deventer, is 89 jaar, heeft een zoon en een dochter en vier kleinkinderen. Ze komt uit een groot gezin en had 9 broers en zussen, van wie er nog veel in leven zijn. Met iedereen kan ze goed overweg en ze gaat ook regelmatig met hen op stap. In het complex waar ze woont, wijst ze nieuwe bewoners de weg. Lies heeft nog steeds vrolijke ‘twinkels’ in haar ogen, is niet eenzaam en heeft nog steeds plezier in het leven. Maak in dit artikel kennis met haar en laat je inspireren voor je eigen oude dag.
,,Van de week was ik nog in Duitsland”, vertelt ze vol enthousiasme. ,,Mijn schoonzus en een vriend vroegen of ik zin had om mee te gaan. Nou, natuurlijk had ik daar zin in. Alleen hadden we er niet op gerekend dat het een feestdag was in Duitsland. Serieus, er was geen winkel en geen restaurant open. We konden niet eens een kop koffie drinken. Toen zijn we maar naar de Ikea in Hengelo gegaan. Hebben we daar lekkere gehaktballetjes gegeten.” Dit verhaal illustreert hoe Lies in het leven staat. Altijd positief, blijven lachen, actief blijven en met mensen op stap gaan. Haar kleinkinderen komen regelmatig over de vloer en nemen haar ook mee naar culturele evenementen. ,,Met mijn kleinzoon ga ik vaak uit eten en een van de kleindochters vraagt altijd waar ik zin in heb om te doen. Of ik naar een tentoonstelling wil of naar een film. Zij regelt dat dan en gaat gezellig met me mee. Ik verveel me eigenlijk nooit.”
Veel contact met medebewoners
In het appartementencomplex waar ze, nog steeds zelfstandig, woont is zij een belangrijke spil voor de medebewoners. Ze let op haar buren en wijst nieuwe bewoners de weg. ,,Ik heb alle telefoonnummers van de mensen hier op de galerij”, vertelt ze. ,,Als er wat is of ik heb iemand al een tijdje niet gezien, dan bel ik gewoon even om te vragen hoe het gaat. En als er een nieuwe bewoner komt, dan stuur ik een bos bloemen met de uitnodiging voor een kop koffie. Als iemand dat wil, dan laat ik zien waar het winkeltje zit en waar je de kapsalon kan vinden. Met Kerst maak ik voor de bewoners een kerstkaart. Ik vind het ontzettend leuk om zelf kerstkaarten te maken en bedenk voor iedereen een passende kaart. Dit wordt enorm gewaardeerd door de mensen.”
Praatgraag
Lies is gewend om aan te pakken en om veel mensen om haar heen te hebben. Ze komt uit een gezin van tien, werkte vanaf haar 14e tot haar 65e als kapster en speelde in haar jongere jaren toneel. ,,Ik heb altijd met veel plezier mensen geknipt”, vertelt ze. ,,Ik praat nogal graag en dat was als kapster een handige eigenschap”, voegt ze daar lachend aan toe. Vanuit die tijd heeft ze nog steeds een aantal pruiken. ,,Ik ga naar bijna alle activiteiten die hier in het pand georganiseerd worden”, zegt ze enthousiast. ,,Soms moet je daar verkleed naar toe. Dat vind ik geweldig. Sommige mensen herkennen me niet eens, zo vermomd ben ik dan. Ik heb dan de grootste lol.”
Adviezen
Toen haar man een gebroken heup kreeg en later in een scootmobiel belandde, schafte ze zelf ook meteen zo’n scootmobiel aan. ,,Konden we gezellig samen op stap. Lekker even naar de stad, naar een terrasje of gewoon winkelen.” Op advies van de huisarts zijn Lies en haar man destijds verhuisd naar een gelijkvloerse woning. ,,Dat was een goed advies”, vindt ze nog steeds. ,,Op die manier konden we nog veel blijven doen. Later moesten we toch naar een woonzorgcomplex. Daar is mijn man vier jaar geleden overleden. En nu woon ik hier, in een aanleunwoning. Ik heb het prima naar mijn zin. Er wordt veel georganiseerd en de winkels zijn dichtbij. Daar loop ik met mijn rollator zo naar toe. En zo lang ik nog op reis kan, mensen kan bezoeken en bezoek krijg, ben ik prettig oud. Je moet het zelf doen. Luister naar de adviezen van je huisarts, de thuiszorg of je kinderen en blijf vooral actief.”