Prettig oud zijn, ook als beperkingen hebt? Dat kan als je zaken uitbesteedt aan professionals die de weg in zorg- en welzijnsland beter weten dan jijzelf. Deze woorden spreekt Elly Durenkamp uit Bathmen vol overtuiging uit. Waarom zelf het wiel uitvinden om de juiste hulpmiddelen en zorg te krijgen, als er mensen zijn die daar alles van weten? Gebruik je energie voor de echt belangrijke dingen in het leven, dan heb je een fijne oude dag. Geniet van wat je nog kan, zorg dat je onder de mensen komt en een sociaal netwerk om je heen bouwt. En dat doet Elly zeker!
Ze woont in een fijn, ruim en zonnig huis in Bathmen, vlakbij ‘t Dijkhuis. Samen met haar man heeft ze dit een jaar of zeven geleden gekocht. Ze woonden lange tijd in een huis met veel grond eromheen in Olst, maar ze besloten om op tijd op zoek te gaan naar een woning die levensloopbestendig is. ,,We wilden eigenlijk in Deventer gaan wonen”, vertelt ze. ,,Dan konden we gemakkelijk op de trein stappen naar onze zoon in Berlijn, maar er was geen geschikt huis te vinden. We hebben ook nog rond gekeken in Olst en uiteindelijk kregen we de kans om dit huis te kopen. Daar heb ik tot de dag van vandaag geen spijt van. Het huis heeft een slaap- en badkamer op de begane grond, een kleine tuin en het is fijn wonen hier in Bathmen. Er wordt hier naar elkaar omgekeken en veel voor ouderen geregeld.”
Professionals inschakelen
Al snel na de verhuizing kreeg haar man een spierziekte en hadden ze de nodige aanpassingen en hulpmiddelen nodig. Elly heeft jarenlang gewerkt als teamcoach in de gehandicaptenzorg en zorgde dat haar cliënten de noodzakelijke hulpmiddelen kregen. ,,Ik was daar handig in”, vertelt ze. ,,Daarom ben ik later gevraagd om collega’s te adviseren hierover en met hen mee te kijken. Dat kwam nu in mijn privé situatie goed van pas. Van een trippelstoel en tillift tot een aangepast toilet, alles heb ik kunnen regelen voor mijn man. Maar ik raad anderen aan om dit bijvoorbeeld met een ergotherapeut of maatschappelijk werker te bespreken. Zij weten precies wat er op de markt is en waar je zaken kan aanvragen. Zij kunnen dat ook voor je doen. Dat scheelt heel veel energie en gedoe. Die energie kan je beter voor leuke dingen inzetten.”
Midden in het leven
Deze zomer is haar man overleden. Ze mist hem, maar ze kijkt terug op een mooi afscheid. ,,Het was goed”, zegt ze. ,,Hij kon niet meer.” Elly gaat niet bij de pakken neerzitten en staat nog midden in het leven. Ondanks haar chronisch hartfalen doet ze nog vrijwilligerswerk in ’t Dijkhuis en zit ze daar in de Cliëntenraad. Ze is zich ervan bewust dat ze haar energie zuinig moet inzetten. ,,Ik kan al niet eens naar het dorp fietsen”, vertelt ze. ,,Dan krijg ik het benauwd. Daarom heb ik voor mezelf een scootmobiel aangeschaft en cross ik door het hele dorp. Heerlijk om naar buiten te gaan.”
Twee van haar drie zonen wonen op een uur rijden van haar vandaan. ,,Ze willen niet dat ik met de auto helemaal alleen naar ze toe kom”, zegt ze. ,,Maar ze komen regelmatig bij me langs. En ik durf hen ook om hulp te vragen. Als het niet uitkomt, dan zeggen ze dat. En dat vind ik dan ook prima.”
Durf te vragen
Naast haar activiteiten bij ’t Dijkhuis gaat ze vaak op maandag koffie drinken in Braakhekke. ,,Dat is erg gezellig”, vindt ze. ,,Het is een vaste groep ouderen die daar komt en tijdens de koffie kan je goed ervaringen uitwisselen en elkaar tips geven. Ik vind echt dat je van elkaars levenservaring- en wijsheid gebruik moet maken. Je kan zoveel van anderen leren, dat vind ik waardevol. En, durf te vragen. Er is in dit dorp zoveel mogelijk. Zo is er bijvoorbeeld een pool vrijwilligers die je willen rijden als je ver weg moet en geen vervoer kan vinden. Je kan eten bij ’t Dijkhuis en een keer per maand ook in Braakhekke. Ik geniet daarvan, ben echt een ‘mensen mens’ en vindt het belangrijk om dagelijks een praatje te hebben.”
Mantelzorger ruimte geven
Door haar deelname aan de Cliëntenraad van ’t Dijkhuis is ze zich ervan bewust dat de zorg gaat veranderen. Sterker nog, ze houdt zich daar actief mee bezig en denkt erover mee. ,,Het wordt anders, maar dat hoeft niet te betekenen dat het slechter wordt”, denkt ze. ,,Er kan veel thuis. Dat heb ik tijdens de ziekteperiode van mijn man ook gemerkt. Maar op een gegeven moment kreeg ik zes keer per dag thuiszorg. Dat werd me wel wat te veel. Mijn agenda werd er door bepaald. En dan is het belangrijk dat het ook mogelijk is om de mantelzorger ruimte te geven. Ik raad iedereen in die situatie aan om op tijd je grenzen aan te geven en actie te ondernemen. Zo kon mijn man in het begin een dag per week naar ’t Dijkhuis. Dan had ik een ‘vrije’ dag en dat had ik echt nodig.”
Heldere communicatie
Aan het eind van het gesprek heeft ze nog een belangrijke boodschap voor de verzekeraars en de gemeenten. ,,Zet duidelijk op een rij voor welke voorzieningen je bij welk loket moet zijn. Nu is het voor veel ouderen en mantelzorgers erg ingewikkeld. Dat moet echt anders.” En voor de ouderen heeft ze een duidelijk advies: ,,Durf te vragen en durf te leven. Zet je energie voor de goede dingen in en maak er wat van!”